ŞEHİTLERİMİZİN ANASINA
Bugün anneler günü değil. Biliyorum.
Bu kırık dökük cümleleri, bütün şehitlerimizi bağrına basan toprağın analığına ve şehidine sarılan ananın yüce sadakatine saygı ve selamla yazıyorum. Yazıyorum ki; başı dik, bağrı yanık şehit analarının sadece “anneler günü” değil, üç yüz altmış beş günü hiç çıkmasın aklımızdan.
Hayır. Süslü sözler yazmayacağım öyle. Acılı edebiyat parçaları da beklemeyin benden. Candan aziz vatanımızın bağrına düşen, can parçalarının anası olanların onuruna layık kelimeler bulabilirsem, en halisane duygularımı minnetle yazacağım.
Anadolu’nun bir köşesinde, yine bir hazin manzara. Şehitler bir bir sıralanıyor. Her biri bayrak burcuna dönmüş dağlar gibi. Ardında dağ gibi yürekleriyle analar. Analar ki; ”evlat” demeden “vatan” diyen. Analar ki, şehitleri yanında vakur, kelime-i tevhitle “vatan sağ olsun” diyen.
Hıçkırıklarımla kırıyorum cümleleri.
Kesik kesik sunuyorum sesimi şimdi:
ANAdolu/ şehitle dolu / şehitlerin ardı/ANA dolu
Bir ana/ bir şehit/verdi/ bir toprak/ o da ana/bir şehit bekleyen
Şimdi, herkese sorularım var cevabı içinde bekleyen:
Sen, yüzünü ekşitmeden acıyı yudumlayabilir misin?
Bir anne yudumlayabilir.
Sen, gözbebeklerinin birinde yıldız, birinde ay’ı bekletebilir misin?
Bir anne bekletebilir.
Sen, acı karşısında cam gibi gözlerle mütevekkil ve gururlu bekleyip “vatan sağ olsun” diyebilir misin?
Bir anne diyebilir.
Sen, bir anneler gününde şahadeti içmiş evladını en güzel hediye olarak kabul edebilir misin?
Bir anne edebilir.
Sen, elleri vatan yolunda kınalanmış evladının mertebesini, yüreğini acıyla kınalayarak kutlayabilir misin?
Bir anne kutlayabilir.
Sen doğumuna şahit olduğun evladının, yüce Şahadetinin gün gelip anneliğine şahitlik edeceğini bilir misin?
Bir anne bilir.
Sen, vaktinde yazılmış destanlara özenip, atide yazılacak destanlara kahraman yetiştirdiğinin şuurunda olabilir misin?
Bir anne olabilir.
Sen, kalbinde volkan kaynarken, vatan için durgun bir ırmağı gözlerinden akıtabilir misin?
Bir anne akıtabilir.
Sen, naşı toprağın kucağına sarılan evladının rütbesini ondan daha çok sevebilir misin?
Sen, toprağa “ana” derken, bir elinle toprağın bağrındaki evladını sevebilir misin?
Bir anne sevebilir.
Sen, şehitlerin adıyla tarih defterine düşenlerin adlarını ezbere bilir misin?
Bir anne bilir.
Sen, daha doğarken bebenin, cennet vatanı için kefensiz yatacağına söz verebilir misin?
Bir anne verebilir.
Sen bir hilal uğruna, hakkını helal edebilir misin?
Bir anne edebilir.
Bırakın, annelerin bağrı yanmasın diyen sözleri.
Bir anne bi(r)n evladını vatan toprağına verirken, evlat denilenin bir daha dünyaya geleceğini bilir.
Ve bilir ki; vatan toprağından verilen bir tutamın acısını çekmek, bir evladın acısından daha üstündür.
Sahi, bunu herkes bilir mi?
Yüreği şahadet kınasıyla mayalanmış annelerimizin üstün sabrına ve şehitlerimizin mübarek ruhuna saygıyla…
İnci OKUMUŞ
